Κοιτάζοντας τα αστέρια

Brief synopsis in English: Presentation of the sreenplay "Looking at the Stars", written by Eleftheria Skourli (2011).

Brief synopsis in Greek: Παρουσίαση του σεναρίου "Κοιτάζοντας τα Αστέρια", της Ελευθερίας Σκουρλή (2011).

---

Η ταινία είναι ένα παιχνίδισμα με τον κινηματογράφο. Ουσιαστικά, σαν φιλμ μέσα στο φιλμ, διεισδύει αφενός στα μυστικά της έβδομης Τέχνης και αφετέρου στον εσωτερικό κόσμο του ανθρώπου. Κατά κάποιον τρόπο, αποδεικνύει ότι η φαντασία με την πραγματικότητα απέχουν ελάχιστα.

Τα πάντα ξεκινάνε σ’ ένα παραλιακό προάστιο της Αθήνας. Τη Βάρκιζα. Εκεί, μία βραδιά με πεφταστέρια, φτάνει ένα πολυτελές γιοτ. Επιβάτες του σκάφους, είναι ένας διάσημος Σκηνοθέτης, ο Στίλμπεργκ με κάποιον φίλο του. Έχουν έρθει για κάποιο φιλμ που θα γυριστεί εδώ.

Ταυτόχρονα, μία νέα ρομαντική γυναίκα και ευαίσθητη ψυχή, η Ρίτσα, παρακολουθεί με τηλεσκόπιο το φαινόμενο με τα αστέρια. Μέχρι εδώ, τα πάντα εξελίσσονται ομαλά. Δεν είναι όμως μια συνηθισμένη νύχτα.

Τότε, συμβαίνει ένα γεγονός που δίνει στην υπόθεση αστυνομική χροιά.  Οι δύο άντρες, ο Σκηνοθέτης με το φίλο του, πετάνε δύο πτώματα στη θάλασσα. Η Ρίτσα τους βλέπει τυχαία με το τηλεσκόπιο. Κινητοποιεί το Λιμενάρχη, έναν ψαρά κι έναν τύπο που πουλάει καλαμπόκι στην παραλία. Προσπαθεί να εξιχνιάσει, με τη βοήθεια των άλλων, το έγκλημα που έγινε στο γιοτ. Υπάρχει, όμως, όντως, έγκλημα; Ή, μήπως, όταν θα αποκαλυφθεί η αλήθεια, έχουμε ανατροπή των δεδομένων;

Μέσα από την ταινία, παράλληλα, βλέπουμε τη σημερινή Ελλάδα, την κρίση, τους πολίτες με τις δυσκολίες που έχουν. Τα άστρα φυσικά είναι συμβολικά. Κάθε άνθρωπος μπορεί να φτάσει ψηλά και κάθε άνθρωπος μπορεί να πέσει από το «θρόνο» στον οποίο βρισκόταν.

Η επιτυχία κυνηγάει τον καλλιτέχνη όταν την κυνηγάει κι εκείνος. Όλα τα υπόλοιπα είναι θέμα χρόνου και υπομονής. Αυτό αναδεικνύεται μέσα από το φιλμ και το «παιχνίδι» με τους θεατές. Ένα αστυνομικό φιλμ με ανατροπές που δεν είναι μόνο αυτό. Στην πραγματικότητα. πρόκειται για μία καλλιτεχνική ταινία, όπου όλα τα αδύνατα φαίνονται δυνατά.

Σε μία χώρα, όπως η Ελλάδα, όπου οι πολίτες χάνουν καθημερινά το κουράγιο τους από τις εξελίξεις, ο διάσημος Σκηνοθέτης που υπάρχει στην ταινία μοιάζει να είναι ο Από Μηχανής Θεός που θα φέρει αναπάντεχα τη λύση. Επειδή τα θαύματα υπάρχουν παντού.

Η επιτυχία δεν είναι θέμα τύχης. Είναι και θέμα επιμονής. Έτσι, χρησιμοποιώντας όλες τις αρετές του σινεμά, μπορούμε να ξεκινήσουμε με ύφος φιλμ νουάρ και να καταλήξουμε σε κάτι «Αγγελοπουλικό».  Η ταινία, δηλαδή, παίζει με το ύφος και τους ρυθμούς.

Όταν όλα θα έχουν τελειώσει, μένει η κρυφή γεύση της καταξίωσης. Δεν είναι εύκολο αλλά δεν είναι και ακατόρθωτο. Όπως, στην ταινία, όπου ο Σκηνοθέτης απολαμβάνει μία θεαματική πρεμιέρα με άφθονο χειροκρότημα. Το χειροκρότημα είναι η τροφή του καλλιτέχνη.

Το «Κοιτάζοντας τα Αστέρια» ξεφεύγει από τις συνηθισμένες νόρμες και λειτουργεί με άξονα την αυθεντικότητα. Επειδή δεν αναζητάμε απλά την ουσία. Αναζητάμε την πεμπτουσία των πραγμάτων. Το παραμύθι και η αλήθεια, μερικές φορές, είναι δύο παράλληλοι δρόμοι. Δεν θα συναντηθούν ποτέ αλλά ενδεχομένως να βρίσκονται σε πολύ κοντινή απόσταση μεταξύ τους. Είναι κάτι σαν συμπαντικός νόμος.

Η Ρίτσα, η ηρωίδα του σεναρίου, που μπορεί να είμαι εγώ ή άλλο κορίτσι, δίνει το σήμα της ελπίδας, της νίκης, του διαρκή αγώνα. Γιατί, ακριβώς, ο αγώνας δεν τελειώνει. Το «τέλος» στους τίτλους της κάθε ταινίας δεν είναι φινάλε. Στο επόμενο καρέ αρχίζουν οι τίτλοι της επόμενης ταινίας. Αυτός ήταν, είναι και θα είναι, ο κύκλος της ζωής.

Ελευθερία Σκουρλή